| دسته بندی | اقتصاد |
| بازدید ها | 90 |
| فرمت فایل | doc |
| حجم فایل | 36 کیلو بایت |
| تعداد صفحات فایل | 50 |
تبصره فوق نسبت به قوانین گذشته در خصوص واگذاری مالکیت واحدهای تحت تملک دولت از جامعیت بیشتری برخوردار بود، ولی در عمل شاهد عدم تحقق این تبصره بودهایم و شاید به همین دلیل این تبصره از قانون بودجه سال 1379 حذف گردید.
بررسی روند واگذاری شرکتهای دولتی جهت بررسی چگونگی واگذاری شرکتهای دولتی به بخش خصوصی نیازمند شناسایی وزارتخانهها، سازمانهای دولتی، نهادها و بنیادهایی هستیم که موفق به واگذاری بخشی از سهام واحدهای تحت پوشش آنها به بخش خصوصی شدهاند. براساس مطالعاتی که تاکنون صورت گرفته است سازمان صنایع ملی ایران، سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و بانک صنعت و معدن بیشترین سهم در واگذاریها را برعهده داشتهاند.
طی دوره 1377-1368 در مجموع مبلغ 4/6127 میلیارد ریال سهام به بخش خصوصی، نهادها و موسسههای بخش عمومی و دولت واگذار شده است. در این میان سازمان صنایع ملی با 4/1562 میلیارد ریال، 5/25 درصد، سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران با واگذاری 1485 میلیارد ریال، 2/24 درصد و بانک صنعت و معدن با مبلغ 4/1280 میلیارد ریال، 9/29 درصد، از کل واگذاریها را به خود اختصاص دادهاند. سازمانهای مذکور در مجموع مبلغ 8/4327 میلیارد ریال با 6/70 درصد و سایر سازمانها، نهادها: بنیادها و وزارتخانهها تنها مبلغ 6/1799 میلیارد ریال با 4/29 درصد از کل واگذاریها را انجام دادهاند (کمیجانی، 1378، ص 24).
تا سال 1370 بخش اعظم واگذاریها از طریق بورس بوده است. در حالی که در سالهای 1371 تا 1373 واگذاری از طریق بورس به شدت کاهش پیدا کرده و به کمتر از 50 درصد کل واگذاریها میر سد و سایر روشهای واگذاری نقش غالب را در خصوصیسازی ایفا میکنند. از سال 1374 به بعد دوباره اکثر واگذاریها از طریق بورس اوراق بهادار صورت گرفته است. در مجموع طی دوره 1377-1368 از کل واگذاریها 6/69 درصد از طریق بورس و 4/30 درصد از طریق سایر روشها صورت گرفته است.
نکته قابل توجه دیگر در خصوص روند خصوصیسازی در ایران این است که ابتدای اجرای سیاست واگذاری مؤسسههای دولتی، یعنی در سال 1368 و 1369 اکثر سهام عرضه شده، توسط بخش خصوصی خریداری شده است. ولی از سال 1370 به بعد به دلیل بروز پارهای از مشکلات، بخش خصوصی به عنوان خریدار به تدریج نقش خود را از دست داده و جای خود را به سازمانهای دولتی و بانکها واگ ذار کرده است. به طوری که در سالهای 1370، 1371 و 1372 سهم بخش خصوصی در خرید سهام واگذار شده به ترتیب 7/86 درصد، 2/53 درصد و 65 درصد بوده است. در مقابل، سهم بخش دولتی و سیستم بانکی از 3/13 درصد در سال 1370 به 8/46 درصد در سال 1371 و 35 درصد در سال 1372 افزایش یافته است. اطلاعات فوق بیانگر آن است که از سال 1370 به بعد بخش دولتی از حالت عرضهکننده سهام به متقاضی خرید سهام نیز تبدیل شده است که این زنگ خطری برای روند خصوصیسازی در کشور میباشد (سازمان برنامه و بودجه 1371، ص 35).
مفروضات در مورد سیاستها و راهکارهای پیشنهادی
سیاستها و راهکارهای پیشنهادی با توجه به ضرورتهای اجتماعی کشور، ارزشهای اعتقادی مورد قبول جامعه، وضعیت جهانی و بالاخره درک ما از مسوولیتها و حدود اختیارات دولت تدوین شده و چارچوب نظری قابل دفاعی دارد.
سیاستها و راهکارهایی که بدون مشارکت اندیشمندان کارشناسان، دستاندرکاران و عموم علاقهمندان تدوین و اجرا شوند، به دلیل مغفول ماندن جنبههای مهم و نکات لازم در آنها شانس ناچیزی برای موفقیت دارند،ضرورت همسویی دیدگاههای تدوین کنندگان نیز امری مسلم است.